بزرگوار و در نزد پروردگار و الا مقامند « تا انسانها بيشتر مراقب اعمال خويش باشند زيرا هر قدر ناظر بر اعمال انسان شخصيت والاترى داشته باشد انسان بيشتر از او ملاحظه مىكند ، و از انجام گناه شرمنده تر مىشود . تعبير به « كاتبين » در حقيقت تاكيدى است بر اين معنى كه آنها به حافظه قناعت نمىكنند ، بلكه دقيقا مىنويسند و ثبت مىكنند ، و به اين ترتيب هرگز چيزى از آنها فوت نمىشود و صغير و كبير را ثبت مىكند . تعبير به « * ( يَعْلَمُونَ ما تَفْعَلُونَ ) * » « آنچه را انجام مىدهيد آنها مىدانند » باز تاكيد مجددى است بر اين حقيقت كه آنها از همه اعمال شما بدون استثنا آگاهند و نوشتن آنها بر اساس همين آگاهى است . ضمنا تمام اين تعبيرات بيانگر اختيار و آزادى اراده انسان است ، چرا كه اگر آدمى اختيارى از خود نداشت گماردن اينهمه مامورين ثبت و ضبط اعمال ، و اينهمه هشدار و اخطارها هدف و مفهوم صحيحى نخواهد داشت . از سوى ديگر همه اينها بيانگر اين واقعيت است كه مساله حساب و جزاى الهى بسيار سخت جدى است ، چرا كه خداوند اهميت فوق العاده اى به آن داده است . و توجه و ايمان به اين واقعيت كافى است كه انسان را تربيت كند و به مسئوليتهايش آشنا سازد و اثر بازدارنده فوق العاده روى اعمال خلاف بگذارد . نكته : ماموران ثبت اعمال نه تنها در آيات فوق كه در بسيارى ديگر از آيات قرآن و روايات اسلامى به اين معنى اشاره شده كه خداوند مامورانى مراقب هر انسانى كرده كه اعمال او را اعم از نيك و بد مىنويسند ، و نامه اعمال را براى روز جزا آماده مىكنند .